donderdag 31 maart 2011

1 april...... kikker in je bil

Vandaag is het 1 april, ieder jaar weer!









1 april is een dag waarop men elkaar voor de gek houdt. Iedereen, ongeacht zijn positie of leeftijd, kan op die dag het slachtoffer worden van spot, en omgekeerd kan iedereen op deze dag ook zelf de grappenmaker zijn. De hedendaagse aprilgrap komt voor in groepen waarin men elkaar kent, vooral in de familie, op school of op het werk. Daarnaast maken de media grappen met een anoniem publiek. Onder de schijn van waarheid verspreiden kranten en elektronische media jaarlijks alle mogelijke fantastische berichten om ze de volgende dag weer als grap te ontmaskeren. De aandacht die mediagrappen trekken en het commentaar dat ze uitlokken, dragen er in belangrijke mate toe bij dat de traditie in stand blijft.

Eén van de meest voorkomende vormen van de aprilgrap is die waarbij iemand of een menigte op de been wordt gebracht voor iets dat er niet blijkt te zijn of niet blijkt te bestaan. Wie erin loopt, wordt uitgelachen. Het is 1 april! '1 april' is zowel de datum als de naam van de traditie én de uitroep waarmee men het slachtoffer bespot. Het slachtoffer zelf is de aprilgek die zich voor de gek heeft laten houden of, zoals men in België zegt, naar april heeft laten verzenden.

Verspreiding en herkomst

De traditie om op 1 april grappen te maken bestaat niet alleen in Nederland. De grap komt op ongeveer dezelfde manier in grote delen van Europa voor en is ook bekend in Amerika, Rusland, Australië en Noord-Afrika. Hij wordt voor het eerst vermeld in een Franse bron in 1508. De eerste vermelding in een Nederlandse bron dateert uit 1561. De geschiedenis gaat dus tenminste terug tot het begin van de zestiende eeuw. De wijde verspreiding van het verschijnsel wijst echter op een hogere ouderdom. Over de herkomst van '1 april' zijn in de loop van de tijd uiteenlopende hypothesen opgesteld, die geen van allen tot een oplossing hebben geleid. Ze hebben er eerder toe bijgedragen dat het onderwerp een eigen folklore heeft ontwikkeld.

Men heeft bijvoorbeeld verklaringen gezocht in het wisselvallige aprilweer en parallellen gezien in de Germaanse mythologie of in de bijbelse geschiedenis. In verschillende landen zijn ook wel nationale gebeurtenissen aangevoerd als begin van de traditie. Deze verklaringen, die waarschijnlijk ooit zelf als aprilgrap zijn verzonnen, leiden soms tot op de dag van vandaag een hardnekkig leven. Zo denkt men in Nederland nog vaak dat de grappenmakerij begonnen is met de inname van Den Briel door de watergeuzen op 1 april 1572.

In het serieuze historische onderzoek heeft men vergelijkingen getrokken met grappenfeesten in de klassieke oudheid (lachriten in Thessalië en de Romeinse narrenfeesten, de Quirinalia), in het oude India (het Holifeest) of met middeleeuwse narrenfeesten, zoals carnaval, die allen in het voorjaar werden gevierd. Bewijzen konden echter niet gevonden worden.

Antropologen hebben tenslotte gewezen op de functie van 1 april als bijzondere dag op de jaarkalender. De oude agrarische samenleving was afhankelijk van de wisseling van seizoenen. Bepaalde data, vaak de eerste en laatste dag van een maand, werden gebruikt als markering en viering voor die overgangssituaties en zoals bij veel feesten speelden grappen daarbij een rol. 1 april zou dan als de eerste dag van de eerste lentemaand gevierd zijn met grappen.

(meertens instituut)

woensdag 30 maart 2011

Soms heftig

Vandaag bekeken wij nogmaals de tekeningen die zijn gemaakt door verschillende basisschool leerlingen.
Soms kunnen de rituelen als heftig worden ervaren.

dinsdag 29 maart 2011

nog meer eieren

Behalve als symbool voor vruchtbaarheid schijnen eieren ook een voorspellende gave te bezitten. Althans volgens het verhaal van een Nigeriaans meisje die dit ons vertelde tijdens een van de workshops.
Bij een zwangere vrouw die op het punt staat te bevallen wordt door haar moeder, zusje of ander vrouwelijk familielid, een rauw ei vlak boven haar buik een beetje heen en weer bewogen. Als het ei barst zal de bevalling voorspoedig verlopen. Bij haar tante brak het ei niet. Haar moeder heeft het geprobeerd, haar oma en een zus ook, maar bij geen van drieën wilde het ei breken. Het kind is dan ook met een keizersnee ter wereld gebracht.

vrijdag 25 maart 2011

een ei

'Ik ga mijn moeder bellen in Suriname, die weet echt zóó veel van rituelen. Hier raak je dat toch een beetje kwijt. Maar het is belangrijk hoor, want het geeft je houvast.' Een juf van basisschool de Polsstok waar wij een workshop gaven herinnerde zich zelf ook nog een belangrijk ritueel. Als je als meisje voor de eerste keer ongesteld wordt dan worden er speciale gebeden gezegd. Om je een vruchtbaar en goed leven toe te wensen krijg je dan een gekookt ei en een glas rode limonade en een gouden ring om je te beschermen.
'Maar vanavond bel ik mijn moeder en dan kan ik jullie nog veel meer vertellen.'

donderdag 24 maart 2011

Gesloten slot

Gisteren hebben wij weer een verhaal toegevoegd aan de kar.
Een paar weken geleden spraken wij een vrouw uit de Oekraïne, zij vertelde ons het volgende:
Verliefde koppeltjes beloven elkaar eeuwige trouw door een slotje aan een brug te hangen en de sleutels in het water te gooien.


Het zou een mooi ritueel zijn om verliefde mensen hun liefde te laten bezegelen in het zonovergoten Bijlmerpark. Bruggetjes genoeg in Amsterdam Zuidoost...
Op de terugweg van de basisschool de Polsstok, waar wij les hadden gegeven, ratelden de slotjes gezellig heen en weer.

dinsdag 22 maart 2011

Zaterdag 14 mei opening!

Zet het alvast in je agenda: Opening van de Ritulenkar op zaterdag 14 mei:

De Rituelenkar: van Hollandse jenever tot Papegaaienvrouw Oso Sma 2011
Nynke Deinema en Caroline de Roy | Stichting Tijdelijk Zicht
Opening: 14 mei
14 uur in CEC gebouw met Handan Aydin, directeur CEC gebouw (Bijlmerdreef 1289, Amsterdam 020 49 52 070)
16 uur in CBK Zuidoost met antropoloog Markus Balkenhol, Meertens Instituut
T/m 11 juni

Nynke Deinema en Caroline de Roy zijn op zoek gegaan naar grote en kleine rituelen. Een half jaar trokken zij met een speciale bakfiets door Amsterdam Zuidoost. Zo verzamelden ze verhalen over rituelen: op straat, bij scholen, bij bibliotheken. In workshops vroegen Deinema en De Roy verhalenvertellers objecten te kleien die een rol spelen bij het uitvoeren van rituelen. De verzamelde indrukken en bijdragen zijn opgeslagen in de Rituelenkar; fragmentarisch, in delen, vrij vormgegeven naar de interpretaties van de kunstenaars.
CBK Zuidoost toont De Rituelenkar als sculptuur op wielen, staande in een landschap van wit geglazuurde kleiobjecten.

De zoektocht naar rituelen is ook inspiratiebron geweest voor een tijdelijk kunstwerk in de openbare ruimte. In opdracht van CBK Zuidoost en het CEC maakten Deinema en De Roy voor het atrium van het CEC een groot hangend sculptuur. Fragmenten van verhalen over rituelen komen in de vorm van blauwe zinnen en woorden uit de hemel vallen, als een beschermende wolk boven de hoofden van de mensen in het atrium.

De tocht van De Rituelenkar: van Hollandse jenever tot Papegaaienvrouw is te volgen op www.vanhollandsejenevertotpapegaaienvrouw.blogspot.com 3.000 bezoekers gingen u voor.
Een publicatie met beperkte oplage is te koop via de kunstenaars en CBK Zuidoost.

Met dank aan: De Blauwe Lijn, De Polsstok, Openbare Bibliotheek Amsterdam filialen Reigersbos en Bijlmerplein, ROC op Maat, Taalwijzer en alle deelnemers

Dit project is mede gerealiseerd dankzij financiële steun van: Prins Bernard Cultuurfonds, Stadsdeel Zuidoost Amsterdam, Stichting Doen, VSB fonds, Woningcorporatie Rochdale

zondag 20 maart 2011

Holi

Dit lentefeest is tevens het nieuwjaarsfeest van de hindoes.
Holi wordt ingeluid met het planten van een stek van de ricinus-casterolie plant door een pandit, een priester, tijdens een speciale ceremonie. Rondom de geplante “Holika" wordt gedurende de volgende 40 dagen een brandstapel gevormd van hout, droge takken, stro enzovoorts. Deze brandstapel symboliseert het kwade en wordt tijdens de vooravond van Holi, in brand gestoken. Dit is op de avond van volle maan in maart.
Vandaag, de morgen van Holi, komen mensen bijeen op de plek van de veraste brandstapel. Na een gebed en het uitspreken van een zege-wens voor geluk en welzijn van de gemeenschap in het nieuwe jaar, brengt men elkaar met as een eerste stip, een geluksteken (tilak), op het voorhoofd aan om elkaar vervolgens met as te bestrooien en in te wrijven ten teken dat de kwade macht overwonnen is. Hierna wordt er de hele dag, uitbundig gefeest: gegeten, gedronken en gezongen door jong en oud samen met familieleden, vrienden en kennissen. Het is een volksfeest. Men besprenkelt elkaar met parfum en reukwater, bestrooit elkaar flink met gekleurde pigmentpoeder en begiet elkaar met allerlei vloeistof, die de in bloeistaande natuur symboliseren.



Ik heb dit feest eens meegemaakt in India. Het ging er behoorlijk hardhandig aan toe. Ik werd gebombardeerd met plastic zakjes met gekleurde vloeistof. Drijfnat, felgekleurd en nogal beduusd heb ik het over mij heen laten komen, maar een vrolijke boel was het wel.